?

Privacy Statement (GDPR)


Beste bezoeker,

In het kader van GDPR hebben wij een privacy statement gelanceerd waarin wij uitleggen hoe wij omgaan met jouw persoonlijke data. Je kan het privacy statement hier terugvinden.

Uw Pretparken.be-team

Resultaten 1 tot 1 van de 1
  1. #1

    [TR] Belantis 20 aug. 2019

    Fury? Gratis inkom in een Italiaans of Spaans top-park? Of even gratis naar (Noord-)Europa's beste buiten-water-park, schromelijk over het hoofd gezien in dit rapport? Toch niet, de hoofdreden waarom ik rond Zwarte Vrijdag 2018 voor de zoveelste keer een familiepakket BJL-abo's kocht, is echtig waar Belantis. Het stemde me destijds hoopvol toen deze blinde vlek op m'n Europese parken-kaart toetrad tot de Spaanse PR-groep.

    Na medio augustus was het game over voor de schoolplichtigen in de voormalige DDR. Daar deden we maar in beperkte mate ons voordeel mee in Berlijn. Die locatie is natuurlijk iets internationaler dan Leipzig en bovendien betrof die voorafgaande Merlin-based citytrip een weekend.



    Belantis en z'n zuidelijke concurrent hielden wel nog open, o.a. mikkend op vakantie hebbende Bavarianen en bezoekers uit het buitenland. Dat zijn ginds in hoofdzaak Tsjechen, maar er werden die dag ook drie Belgen gesignaleerd, hun BJL-abo krenterig in de aanslag. Voorbij de kassa's en de toegangspoort oogde het binnenplein minstens even leeg. Nu maar hopen dat de PR-ziekte van later openen, vroeger sluiten en op halve kracht draaien hier nog niet was doorgedrongen.



    Ik had wel te doen met het het artistiek verwelkomend koppel. Bij ons zie je dat toch minder, zo'n openingsshow. Zou dat geografisch bepaald zijn (o.a. in Poolse en Italiaanse parken)?



    Zehn Uhr, jetzt geht 's los

    Hoewel, het valt te hopen dat deze manier van (tegen)werken niet doorsijpelt naar onze contreien.



    Indien de affichering niet leesbaar is op bovenstaande foto: de lokale krinoline-attractie Budel-Tanz nabij de parkingang is operationeel van 10:00 tot 11:15 en van 15:00 tot parksluiting (17:00). Wiedes dat we met deze attractie begonnen. De operator had er ook wel zin in en liet ons niet wachten op andere passagiers. Het meer als achtergrond is visueel nog genietbaarder dan wat onderstaande foto doet vermoeden.



    Wie al in het park is geweest of zich van voldoende online info heeft bediend, kan ons volgende target raden: de 'topcoaster' Huracan. Ik keek er wel letterlijk naar uit, want wat zijn die karretjes en de stationsgevel toch mooi gethematiseerd. Typhoon2.0 is voor mij duidelijk een gemiste kans en de zwakke schakel in de Land-of-Legends-isering.



    Naar een rit keek ik veel minder uit. Ik kampte sinds enkele dagen met pijn in de onderrug. Bovendien ben ik niet zo tuk op cobra-rollen, want deze coaster is minder knip- en plak dan andere Eurofighters. Pijn heb ik niet geleden maar ik liet na twee instap-klare ritjes het broederpaar zonder mij z'n rollende gang gaan. Je moet het lot niet te veel uitdagen.

    'Instap-klaar' is misschien niet de juiste term. Er moest niet gewacht worden wegens weinig volk en twee treinen in bedrijf. Maar hier moesten we werkelijk alles uit de beritste broekzakken halen, inclusief de portefeuilles. De vriendelijke en geduldige operator waarschuwde dat we "maar liefst 5 keer over de kop zouden gaan." Heer Wolf deed z'n naam dus oneer aan. Zijn naam hadden we correct geraden omdat hij als hint aangaf dat Leons wolvenpet ook bij hem zou passen, terwijl z'n badge een andere voornaam vermeldde dan Wolfger, Wolfgang of iets van die strekking. De vriendelijke Wolf kon natuurlijk niet raden dat hij Smiler-, Altair-, Colossus- en Dragon Khan-veteranen te gast had.



    In de namiddag volgden nog enkele ritten, allemaal zonder mij. Ook van ruimere afstand gezien blijft Huracan een fraaie oog-vanger.



    De thematisering en zonering van dit recente park zit best knap in elkaar. Maar van dichtbij zie je soms sleet ten gevolge van inferieure materialen. Het wit nabij Leons duim verraadt het gebruik van piepschuim! Dat gebruiken ze in Oostende en Zeebrugge om vis kortstondig in te bewaren, in Zuid-Polen en Oost-Duitsland blijkbaar om een pretpark mee te tooien.



    In het zonnetempel-gebied vind je tegenover Huracan wat kinderattracties. Die strategische mix weet ik altijd te smaken. Leon bedwong er zijn eerste topspin: Anca.



    Nog een primeur: de eerste coaster waar Leon helaas te groot voor was: heel toepasselijk Huracanito genaamd (geen foto). Het strandje Playa del Maya Beach lag er op deze grijsblauwe dag wat functieloos bij.



    De Indianenzone was nog even gesloten, dus gingen we langs een mooi paadje - met waterval - naar de al even mooie piratenzone.



    De hoofdattractie is hier het schommelschip Santa Maria. Niet mijn favoriete attractietype, omwille van de 'ondemocratische' zitplaatsen. Versta: je hebt i.t.t. frisbees top-plaatsen en flauwe plaatsen en het is vaak een gedrum om zo'n top-plaats te bekomen. Niet op deze kalme dag, natuurlijk. En al helemaal niet als er verstandig wordt voorgesorteerd. Hier kunnen heel veel parken nog wat van leren. Nog bonussen: de boot schommelt deels over water en in alle richtingen heb je een mooi uitzicht.



    Zou de stad / regio mede-eigenaar zijn van het park, waarom anders deze info?



    Omdat ik foutief dacht dat de rest van deze piratenzone uit catering bestond, vertrokken we hier eigenlijk voortijdig. Thematisch zeer puik maar een beetje miscast als je er het plan en de zone-naam bij betrekt, is de condor Drachenflug in het 'Land der Grafen'.



    Deze traditional had voor komst van de condor2.0 volgens mij niet misstaan in de Chinese zone van Tivoli Kopenhagen. Dat is voor de duidelijkheid een thematisch compliment voor Belantis.

    China grenst blijkbaar aan wielergek Frankrijk. Leon en Florian deden hun circus-moeder eer aan door te stunten op Tour de Franz.



    Fotograferen vanuit de condor durfde ik niet. Maar wie goed kijkt naar onderstaande foto, ziet dat de puntdaken in het middeleeuws dorp aan de achterzijde hol zijn. Dat je dit op meerdere plaatsen kan waarnemen, vind ik meer dan een schoonheidsfout.



    Toch een beetje raar dat het 'Insel der Ritter' als een aparte zone wordt beschouwd, los van het even middeleeuwse graafschap met holle daken. Al volgt verder in dit TR een verklaring.



    Maar hier staat wel een aardige coaster: Drachenritt doet natuurlijk aan de gelijkaardige coasters denken in Djurs en Tripsdrill. Ook hier beperkte ik het aantal ritjes, want boterzacht kan je die bobsledes van Gerstlauer niet noemen.



    ... maar wel plezant met een leuk in-de-bek-effect. Opnieuw zonde van het inferieure materiaal op de voorgrond.



    De aanpalende doolhof-attractie was helaas heel de dag gesloten.



    En ook in de ons onbekende kasteel-attractie konden we voorlopig niet wegens "technisch defect", zo meldde de operator-met-pet.



    De nieuwerwetse en duurzame speeltuin verdient wel een plaatje in dit TR.



    Zo kwamen we in het middeleeuwse dorp, nu met zicht op de huizen met ogenschijnlijk puntgave daken. Voor later op de dag stond hier een kindershow aangekondigd.



    Attractie-zoekers komen hier niet aan hun trekken. Goudzoekers ook niet, tenzij met heel veel geduld of wanneer een operator wel present tekent.



    Voorbij het dorp passeerden we een natuur-belevenis-pad, dat net als het doolhof met een kettinkje primitief was afgesloten. Ik denk niet dat we hierdoor veel gemist hebben.



    Het 'Strand der Gotter' is het bescheiden equivalent van het antieke Griekenland in enkele Europese top-parken. De letterlijke top-attractie, doch niet qua theming, is hier Gotterflug. Omdat je af en toe het lot moet durven tarten, ging ik er mee op. Maar ik koos bewust voor een slechtere plaats: de helft zijn 'onder-vliegers', de andere helft 'boven-vliegers'. Zo had ik bovenop m'n medisch excuus een positionele verklaring voor mijn aantal behaalde spins: cero, cero, cero . Florian op een 'boven-vlieger' spinde gelukkig wel, iets wat hem ook dit jaar nog niet lukte in Liseberg.



    Lovenswaardig dat het park ook op voorspelbaar kalme weekdagen meerdere shows blijft opvoeren. Ik ken ook weinig parken waar de shows al zo vroeg aanvangen.



    Net voor het volk uit de tentshow zou stromen, schoven wij aan voor de attractie met de allerlaagste capaciteit: Flug des Ikarus. Een leuk quizvraagje zou zijn hoeveel referenties naar andere attracties in andere parken je herkent in de naam van deze mini-duelling-kabelbaan met niet gelijktijdige start.



    Ter info doch geenszins ter bevordering van de spijsvertering van de lezer: ik heb even gelogen over m'n gewicht toen de jeugdige operatrice er met enige schroom naar vroeg. De maximaal toegelaten 100 kg kan wel kloppen, maar dat is in mijn geval in adamskostuum. De kinderen deden de attractie in de namiddag nog eens, wegens nog minder volk en gratis. Bij veel volk zou ik misschien gewenst hebben dat dit een betaalattractie was. Vlakbij is Saule der Athene een karig gedecoreerde trek-toren.



    De hoofdattractie is in dit Griekse deel Fahrt des Odysseus. Op deze attractie komt het meer goed tot zijn recht en zijn de ornamenten zeer treffend. Aan boord is voor elke zitbank een kaart bevestigd, die de highlights van deze minicruise toelicht. Een jammerlijke vorm van zelfoverschatting is dat ook het parkplan deze decoratieve attributen als aparte attracties vermeldt en nummert.



    Tijdens de vaart ontdekten we warempel nog een aardige attractie die enigszins wat verscholen ligt in een Griekse baai. Maar die attractie zouden we pas tijdens onze tweede park-ronde aandoen.



    Het hoogtepunt van deze gesmaakte mini-cruise zou het indoor-stukje moeten zijn waar je oog in oog komt met een cycloop. Maar dit oogde (!) voor mij toch iets te goedkoop. Dat kan absoluut niet gezegd worden van de absolute blikvanger van het park, te vinden in 'Tal der Pharaonen': Fluch des Pharao.



    De verwarrende termen Flug' en 'Fluch' heb ik al eerder in andere parken gehoord. Maar dat is spijkers op een uitgedroogde Nijlbedding zoeken, net zoals mijn bemerking dat het interieur van de piramide als aparte attractie vermeld en genummerd wordt.



    De piramide is i.m.o. de kruising van een flume (toch zeker de niet zo natte drop) met een rapid (o.a. de indoorlift en de draaikolk met wel nat vervolg) en een darkride. Al moet je wat dat laatste betreft geen decoratie van het niveau CoT verwachten.



    Er volgden rerides met en zonder kinderen. De operator in het ook al mooie boot-station was sceptisch over mijn oprechte complementen voor de thematisatie. Hij opperde dat zijn werkomgeving decoratief niet veel voorstelde in vergelijking met het ongenaakbare PHL, wat natuurlijk een dooddoener is. Hopelijk leest zijn werkgever hier niet mee ...



    Het materiaal leek me in deze Egyptische zone veel duurzamer dan bij eerder bezochte zones. Voor wie niet mee mag (min. 140 cm) of durft is er op de strategische uitkijk-brug al even strategisch een aantal duurzame doe-spelletjes geplaatst. Over deze zone is goed nagedacht en belangrijker: het is ook nog eens goed uitgevoerd!



    Er valt nog veel meer visuele en kinetische pret te beleven in deze zone. Deze knappe ingang deed me zelfs even aan een coastertje nabij Parijs denken.





    Voorbij de gevelpracht volgt een dark-walk met effecten en ornamenten van behoorlijk niveau. Deze pre-attractie krijgt dan weer geen eigen naam of nummer op het plan.





    Het is natuurlijk ook maar een wachtrij voor een familie-Gerstlauertje. Maar wel eentje van de soepele soort, zie ook in b.v. Duinrell. De buitendecoratie van Cobra des Amon Ra is vrij kaal, maar dat is een zandwoestijn in wezen ook. Onze dank bestond uit meerdere her-ritten, zowel instant als later op de dag.



    Deze zone beschikt ook nog over een speeltuin waarvan elk tuig opnieuw soms overbodig een eigen naam en nummer krijgt op het parkplan. De gratis Wustenralley en Salto Cleo wil ik hier wel vermelden en afbeelden.





    En nog ben ik niet helemaal uitgepraat over het 'Tal der Pharaonen'. Al laat ik liever de beelden spreken.



    Tot zover parkronde 1. Parkronde 2 begonnen we in omgekeerde richting omwille van de eerder gepasseerde Posseidons Flotte.



    De meervoudige waterglijbanen Gletscher-Rutscher - denk aan het geval in Toverland maar dan in open lucht - was heel de dag buiten bedrijf.





    Niet getreurd, we kwamen in een eerder over het hoofd gezien deel van het piratengebied uit. Daar ontdekten we de waterspeeltuin Aqua Plantscha.



    De scheve kindervaltoren Capt'n Black's Piratentaufe levert ook een fraai plaatje op.



    Via het schommelschip en Huracan kwamen we deze keer in de wel toegankelijke 'Prarie der Indianer'. Belantius Rache zorgde er voor een ongemakje in ons gezelschap. Er werd beurtelings een softe en een wilde beurt geslingerd. Leon was 5 cm te kort om op de wilde versie mee te mogen.



    Merk op dat dit kermis-ding dankzij de fort-omheining mooi is ingewerkt.



    Via het kort avonturen-parcours, Pfad der Mutigen ...



    ... kwamen we aan in het Dorf der Apachen. Je kan hier deelnemen aan eenvoudige spelletjes.



    Tegenwoordig moet je dit 'interactief entertainment' noemen. Ik hou het liever op een 'Vlaamse kermis in Indianensaus'. Creatief-interactief kan je er een gratis haarband beschilderen.



    En sportief-interactief kan je een tochtje in de kano afleggen. Er wordt gewaarschuwd om het schommelschip niet te dicht te benaderen. Uit dit artikel zou je kunnen aflaiden dat MPG het Europees alleenrecht heeft op Paw Patrol. Maar minstens zusterpark Belantis voerde meermaals per dag een show op over de heldhaftige hondjes. Wij peddelden zonder interesse voorbij.



    Op het Riddereiland werd de coaster nog een keer bereden en was het doolhof nog steeds gesloten. Dat gold gelukkig niet voor de binnen-attractie Verlies des Grauens.



    Het begint belovend met een fotogenieke kasteelwandeling in open lucht.



    Na de afdaling binnen vond ik de verwelkomende pater wel heel sterk gelijken op de operator-met-pet die ons bij de storing de toegang ontzegde. Kenners weten al dat het hier een madhouse betreft, waarbij een stoute sheriff een magische steen van Merlijn heeft ontvreemd.

    Na herhalingsritten in de Griekse en Egyptische zones kwamen we kort voor sluitingstijd op een bijzondere plaats, althans dat hoopte ik. Volgens Wikipedia stelt Belantis landen rond de Middellandse Zee voor. Met China naast Frankrijk en knipogen naar inheemse volkeren uit Noord- en Zuid-Amerika wordt dat al wat minder duidelijk. Het parkplan en een eerder TR gaven me de hoop om nabij het World Compass een soort Mediterraan miniatuurland te kunnen waarnemen, of nog beter: een wereldkaart. De getekende versie is helaas duidelijker dan de ruimtelijk waarneembare.



    Dat hadden we anno 2012 al beter ervaren, ergens tussen de Deense steden Aalborg en Aarhus.



    Meer info: https://verdenskortet.dk/en/

    In Belantis herkende ik de kustvormen dus niet rondom het meer. Maar als beroepsgeograaf moet ik wel toegeven dat Spanje (het piranten-deel), Griekenland en Egypte goed gepositioneerd waren. Dat geldt ook voor de Britse eilanden die samen de zone 'Insel der Ritter' vormen. Ruimtelijke planning is zeker een sterk punt van dit park, dat me in positieve zin heeft verrast. Nog meer bevindingen met een plusje:

    + Bijna alles was operatief op deze kalme dag, wel merkwaardig dat er net twee operator-loze wandelattracties dicht waren. Ik heb er het raden naar hoe dit park functioneert en aanvoelt bij grote drukte.
    + Mooie zichtlijnen
    + Leuk concept als wereldkaart met af en toe prima decoratie
    + Gratis bezigheden die in andere parken geld zouden kosten
    + Rustgevende attracties die me aan Faarup en Djurs deden denken.

    Een aandachtspunt is naast het minderwaardig materiaal hier en daar een gebrek aan indoor. Een madhouse is toch bij uitstek een attractietype zonder herhalingswaarde op eenzelfde bezoekdag. Een binnenspeeltuin of een 4D-cinema zou hier zeker passen, net als een overdekte panoramatoren. En nu ik toch een halve Sinterklaasbrief aan het schrijven ben: doe ook nog maar een vette gyrodrop. De wachttijden in Hansa-Park lijken dit succes te bevestigen.

    Ook een gemiste kans is het verwijzen naar de historie van deze (vroegere) industriezone. Hier werd tot het einde van de DDR naar bruinkool gegraven, wat wellicht de ligging van het meer verklaart. Zo'n geschiedenis smeekt toch om een darkride of als het saldo ontoereikend is: een museumpje.



    In een gebouw omheen het grote inkom-plein was wel een onderdeel van een graafmachine te bewonderen, zonder enige verdere uitleg, helaas. Maar laat me a.j.b. positief besluiten: Sehr gerne wieder!

    Laatst gewijzigd door Earlyspencer; 04-09-19 om 13:45.

Forum Rechten

  • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
  • Je mag geen reacties plaatsen
  • Je mag geen bijlagen toevoegen
  • Je mag jouw berichten niet wijzigen
  •